ยินดีที่ได้รู้จักนะ นายก้านยาว :)

ก่อนอื่นนายก้านยาวอยากจะเอ่ยถึงจุดประสงค์ในการเขียนบล็อกนี้ขึ้นมาก่อนเลยคือ "ต้องการฝึกฝนทักษะด้านการเขียนเพื่อใช้ทำมาหากินได้" ถึงไม่มีใครอ่าน นายก้านยาวก็จะยังเขียนต่อไป
   ขณะนี้เวลา 2.37น. ของวันที่8/8/58 (เลขโปรดของนายก้านยาวเลยนะเลข8 อะไรจะบังเอิญขนาดนี้)เป็นเวลาที่ชาวบ้านชาวช่อง รวมทั้งนายก้านยาวเองน่าจะเอนตัวบนเตียงนุ่มๆพักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยกับการสู้ชีวิตมาทั้งวันแล้ว ก่อนหน้านี้ทั้งวันก็วิ่งหางานมาเลี้ยงปากท้อง ก็สมัครไว้สองสามที่ตามวุฒิอันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่นายก้านยาวก็เผื่อใจเอาไว้แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่นายก้านยาวมีความคิดอยากก้าวเข้ามาสู่สายงานด้านการเขียน ทำไมนะเหรอ? ก็นายก้านยาวคนนี้แกเป็นคนไม่ชอบสายงานที่ต้องเข้าออกตามเวลา พูดง่ายๆเลยคือแกไม่ค่อยชอบอยู่ในกรอบ(ในร่องในรอยด้วย) แกเป็นอย่างงี้ตั้งแต่เด็กแล้วแหละ ชอบเหม่อออกนอกหน้าต่างตอนนั่งในห้องเรียน มองไปที่ต้นไม้ที่อยู่ลิบๆ มันช่างสวยงามไม่เห็นเหมือนกับในห้องเรียนเลย ทำไมมันน่าเบื่ออย่างนี้  เหม่อทุกคาบทุกวิชา แล้วก็ได้รับแจกขนมจีบจนอิ่มทุกคาบ

ภาพในจินตนาการมันงดงามเหมือนในภาพนี้เลย

             นิสัยในตอนเด็กของนายก้านยาวเลยตกทอดมาจนถึงตอนโต  เด่นๆเลยคือ รักอิสระ ไม่ยึดติดในกฎ แต่มันก่อให้เกิดข้อเสียอย่างใหญ่หลวง คือเป็นคนไร้ระเบียบ ซึ่งมันก่อผลกระทบใหญ่หลวงกับชีวิต .....อย่างไรนะรึ เดี๋ยวนายก้านยาวจะกล่าวในบทความต่อไป ถ้าให้ร่ายยาวสงสัยคืนนี้นายก้านยาวคงจะไม่ได้นอนเป็นแน่

              บล๊อกนี้ตั้งใจที่จะฝึกฝีมือการเขียนไปด้วย แล้วก็ให้นายก้านยาวแกได้ระบายไปด้วย เดี๋ยวแกจะอัดอั้นอกแตกตายซะก่อน แกเครียดมาเยอะ เจ็บมาเยอะ ขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดในชีวิต แล้วก็โดดลงมาเอาหัวโหม่งพึ้น ยิ่งสูงมันก็ยิ่งเจ็บจริงไหมละ Ha Ha Ha.... ไว้ค่อยมาเล่าคราวหลังเกี่ยวกับวีรกรรมของแก ไปก่อกรรมที่ไหนไว้บ้างจะทยอยๆลงให้พร้อมข้อคิด จะได้เป็นอุทาหรณ์ สิ่งใหนดีก็ทำตาม สิ่งใหนแย่ก็อย่าเอาเยี่ยงอย่าง   ไปหละสวัสดี